Artysta

Bartosz Kokosiński

🖼

Biografia

Jego płótna zawijają się jak naleśniki i pożerają rzeczywistość. Bartosz Kokosiński — spadkobierca asamblaży Kantora — traktuje obraz jak żywy organizm, zacierając granicę między malarstwem a obiektem.

Bartosz Kokosiński (ur. 1984 w Siewierzu) jest malarzem oraz autorem obiektów, instalacji i prac wideo. W 2009 roku ukończył Wydział Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, broniąc dyplomu w pracowni Andrzeja Bednarczyka i Witolda Stelmachniewicza. Jego twórczość jest konsekwentną refleksją nad fenomenem obrazu — jego statusem, znaczeniem i granicami.

Już na studiach, w cyklu „Choroby malarstwa”, przełamał myślenie o obrazie jako samej malaturze, traktując go jako trójwymiarowy, złożony obiekt — wykorzystywał błędy technologiczne, źle zagruntowane podłoża i złuszczającą się farbę. Najsłynniejszym jego cyklem są „Obrazy pożerające rzeczywistość”: płótna, które zawijają się niczym naleśniki i pochłaniają zdegradowane przedmioty mające własną historię, zacierając granicę między tradycyjnie pojętym malarstwem a obiektem. Kokosiński traktuje płótno jak żywy organizm — zmęczony, skurczony, nie zawsze pięknie napięty — a estetyka „skór” odsyła do cielesności. Jego twórczość bywa zestawiana z asamblażami Tadeusza Kantora, którego dzieła chłonął jako dziecko.

Trzykrotny lider rankingu „Kompas Młodej Sztuki”, Kokosiński prezentował prace na wielu wystawach w kraju i za granicą; jego dzieła znajdują się w kolekcjach publicznych — m.in. Galerii Bielskiej BWA, Zachęty Sztuki Współczesnej w Szczecinie, Bunkra Sztuki w Krakowie oraz Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.