Danuta Leszczyńska-Kluza

Danuta Leszczyńska-Kluza (1926, Przemyśl — 2019, Kraków) była malarką, rysowniczką i graficzką oraz wybitną postacią krakowskiego środowiska plastycznego. W latach 1946–1952 studiowała w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, m.in. u Zygmunta Radnickiego, broniąc dyplomu w pracowni Zbigniewa Pronaszki. Od samego początku jej twórczość była autonomiczna i niezwiązana z modnymi kierunkami.

Malarstwo (olej, gwasz), rysunek (tusz) i grafikę (akwaforta) Leszczyńska-Kluza uprawiała na pograniczu figuracji i abstrakcji, często łącząc oba kierunki. Jej kompozycje, bogate w symbole, aluzje i metafory, składają się niekiedy z surrealistycznie zestawionych, pozornie przypadkowych postaci i przedmiotów; inspirowała się mitologią i literaturą, podejmując tematy ludzkiej egzystencji i spraw ostatecznych. Powstały kolejne cykle: „Pustelnia” (1959–61), „Ogrody” (1963–70), „Zdarzenia” (1971), „Uniwersum” (1975–83) oraz „Przeszłość–Przyszłość” (2006–07).

Aktywna wystawienniczo od 1952 roku, brała udział w głośnej pokoleniowej wystawie „Arsenał” (1955) i reprezentowała Polskę na Biennale Sztuki w São Paulo (1969) oraz w Wenecji (1984). Swój dorobek prezentowała na ponad 50 wystawach indywidualnych, a jej prace znajdują się w 35 kolekcjach muzealnych na świecie — m.in. w Albertinie w Wiedniu, Bibliotece Kongresu w Waszyngtonie, Nationalmuseum w Sztokholmie, Národní galerie w Pradze oraz Muzeach Narodowych w Krakowie, Warszawie i Wrocławiu. Retrospektywna wystawa jej malarstwa i grafiki odbyła się w Muzeum Narodowym w Krakowie w 2005 roku.