Ewa Czwartos

Ewa Czwartos (ur. 1998 w Suchej Beskidzkiej) jest malarką, zajmującą się także rysunkiem i filmem animowanym. W latach 2018–2023 studiowała na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie obroniła dyplom w pracowni profesora Andrzeja Bednarczyka, pod kierunkiem dr. hab. Michała Zawady. Współpracuje z krakowskim Stowarzyszeniem Artystycznym Otwarta Pracownia.

Sercem jej malarstwa jest ponowne odczytanie scen i motywów głęboko zakorzenionych w kulturze. Czwartos sięga po tematy, które organizowały wyobraźnię wielkich mistrzów renesansu i baroku, inspiruje się też twórczością polskich artystek XIX wieku oraz anonimowymi postaciami ze starych fotografii. Delikatne Wenus i nieruchome Madonny, zastygłe w pozach nadanych im przez dawnych malarzy, wyciąga z ram przeszłości i nadaje im nowe życie.

W centrum jej wizji zawsze stoi kobieta — pokazywana bądź w sytuacji granicznej, bądź w niemal idyllicznej. W obrazach pojawiają się postaci mitologiczne (Afrodyta, Atena, Hera) i legendarne (Lukrecja), ale artystka skupia się na momentach z ich życia rzadziej eksploatowanych w kulturze, budując wielowątkowe, wymykające się łatwym odpowiedziom narracje o losie kobiet i ich dążeniu do emancypacji. Przewrotny tytuł jej wystawy „Vitruvian Women” — grający z Witruwiańskim Człowiekiem Leonarda — celnie streszcza tę strategię.

Choć to artystka wczesnej fazy, jej osobny język szybko zyskał uznanie krytyki i kuratorów. Indywidualną wystawę „Vitruvian Women” pokazała w Project Roomie warszawskiego Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, a w 2025 roku — wspólnie z Karoliną Żądło — wystawę „We Have No Troubles Here” w berlińskiej GNYP Gallery, zrealizowaną z Borowik Foundation. W 2024 roku jej malarstwo prezentowano w ramach projektu Vogue Polska x BMW Art Academy. Łącząc malarski warsztat bliski dawnym mistrzom z wyrazistą, współczesną perspektywą, Czwartos należy do najciekawszych głosów najmłodszego pokolenia polskiego malarstwa figuratywnego.