Artysta
Hubert Dolinkiewicz
Wybrane prace
Pejzaż metafizyczny I/26
Pejzaż metafizyczny II/26
Pejzaż metafizyczny III/26
Pejzaż metafizyczny V/26
Pejzaż metafizyczny VI/26
Pejzaż metafizyczny VIII/26
Pejzaż metafizyczny IX/26
Pejzaż metafizyczny X/26
Pieśń XXVIII/25
Pieśń XXIV/25
Pieśń XVIII/25
Pieśń VII/24
Pieśń VI/24
Pieśń XXVII/25
Pejzaż metafizyczny VIII/25
Pejzaż metafizyczny III/25
Pejzaż metafizyczny I/25
Pieśń IX/25
Pieśń X/25
Pieśń IX/24
Pieśń IV/25
Pejzaż metafizyczny VI/2022
Pejzaż metafizyczny XVIII/23
Pieśń florencka II - Pieśń III/25
Pejzaż metafizyczny IV/25
Pieśń florencka - Pieśń X/24
Pieśń VIII/24
Pieśń padewska - Pieśń 1/25
Pieśń VI/25
Pieśń XXXI/25
Pieśń XX/25
Pieśń XXIX/25
Pieśń XXX/25
Pieśń XXI/25
Pieśń XIX/25
Biografia
Szuka formy dla tego, co duchowe. Z tradycji ikony, surrealizmu i dalekowschodniej kaligrafii Hubert Dolinkiewicz buduje znak i pejzaż: malarstwo jako przestrzeń przeżyć egzystencjalnych.
Hubert Dolinkiewicz (ur. 1998) jest malarzem i twórcą form przestrzennych. W 2023 roku ukończył malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom zrealizował w pracowni prof. Stanisława Baja, z aneksami z malarstwa ściennego (u dr. hab. Sylwestra Piędziejewskiego) i rzeźby (u prof. Jana Mioduszewskiego). Tytuł wystawy dyplomowej, „Znak stawiam w centrum”, zapowiadał główny temat jego sztuki.
W swojej twórczości Dolinkiewicz poszukuje formy dla przeżyć duchowych i egzystencjalnych. Sięga do szeroko pojętej tradycji sztuki sakralnej, surrealizmu i abstrakcji drugiej połowy XX wieku, a także do japońskiego drzeworytu i dalekowschodniej kaligrafii. Centralną rolę odgrywa u niego znak: z pojedynczych motywów, zaczerpniętych z ikonografii chrześcijańskiej, z obserwacji natury i z czysto malarskiego gestu, buduje prywatną ikonosferę i pismo asemiczne, układające się w ciągi, które domagają się odczytania, choć pozbawione są ustalonego znaczenia.
Z tych elementów wyrastają dwa główne cykle. „Pieśni”, malowane na drewnianych deskach i inspirowane ikoną, oraz „Pejzaż metafizyczny”, tworzony głównie na płótnie i papierze, w którym natura staje się przestrzenią wewnętrznych stanów. Rodowód tych pejzaży artysta wywodzi od Giorgia de Chirico i Yves'a Tanguy'ego po polskich klasyków awangardy: Jana Tarasina i Zbigniewa Makowskiego. Od 2024 roku rozwija także formy przestrzenne z drewna, trójwymiarowe przedłużenie „Pejzaży metafizycznych”.
Choć to artysta wczesnej fazy, jego osobny język zdążył już zwrócić uwagę: znalazł się wśród najlepszych dyplomów ASP 2023, a w 2024 roku zajął 10. miejsce w rankingu Kompas Młodej Sztuki. Najnowsze malarstwo i rzeźby pokazała indywidualna wystawa „Imaginarium” (2025). Konsekwentnie budowana, prywatna ikonosfera sytuuje Dolinkiewicza wśród najwyraźniejszych głosów najmłodszego pokolenia polskiego malarstwa metafizycznego.
Wystawy
Wystawy indywidualne
- 2026
Topologie
Galeria Miejska bwa w Bydgoszczy
Bydgoszcz
- 2025
Imaginarium →
Wallspace Gallery
Warszawa
- 2024
Game Dev
Galeria Dom Praczki
Kielce
- 2023
Ciała flamiste
Galeria Zielona
Łódź
- 2023
Znak stawiam w centrum (wystawa dyplomowa)
Akademia Sztuk Pięknych
Warszawa
- 2022
Pejzaż metafizyczny (z cyklu Przebłyski)
Kolektywna Instytucja Kultury „Prześwit”
Warszawa
Wystawy zbiorowe
- 2026
Sonorium
KAUNO PAVEIKSLU GALERIJA
Kowno
- 2025
Rysować teraz [fragmenty 4]
Galeria Neon, ASP im. E. Gepperta
Wrocław
- 2025
Błąd krytyczny
Nowe Miejsce
Warszawa
- 2024
14. Kompas Młodej Sztuki — wystawa finalistów
- 2023
Najlepsze Dyplomy ASP 2023
Wielka Zbrojownia
Gdańsk
- 2021
Ożywienie (I Konkurs Sztuki „Nowe Sytuacje”)
Galeria Apteka Sztuki
Warszawa