Artysta
Leszek Knaflewski
Biografia
Współtwórca legendarnego Koła Klipsa, który grał na zbudowanej przez siebie „trumnie elektrycznej”. Leszek Knaflewski przeszedł od „rzeźby pomalarskiej” ku audioperformansom — z gryzącą ironią i przemocą w tle.
Leszek Knaflewski (1960, Poznań — 2014, Poznań) był artystą sztuk wizualnych i wybitnym pedagogiem — twórcą instalacji, obiektów, fotografii, rysunków, prac wideo i audioperformansów. W latach 1980–1985 studiował malarstwo w poznańskiej PWSSP (dziś Uniwersytet Artystyczny), w pracowni Jerzego Kałuckiego. Od 1990 roku zajmował się pracą dydaktyczną, prowadząc m.in. Pracownię Audiosfery na Wydziale Komunikacji Multimedialnej macierzystej uczelni.
W latach 1983–1990 współtworzył grupę Koło Klipsa — wraz z Mariuszem Krukiem, Wojciechem Kujawskim i Krzysztofem Markowskim — związaną z poznańską Galerią Wielka 19. Manifestacje grupy, zaliczane do nurtu „rzeźby pomalarskiej” i „realizmu magicznego”, były pomyślane jako całościowe, wspólne dzieła; dla podkreślenia grupowego autorstwa artyści rezygnowali z podpisywania prac. Twórczość Knaflewskiego — także solowa, sygnowana pseudonimem KNAF — niosła gryzącą ironię i powracające wątki przemocy oraz skojarzeń militarnych (m.in. „Balet biernego oporu”, 1993).
Od lat 90. jego sztuka sytuowała się na pograniczu sztuk wizualnych i muzyki: budował obiekty-instrumenty, takie jak „Trumna elektryczna”, na których grał i z których tworzył akustyczne instalacje przestrzenne. Współpracował z wieloma formacjami muzycznymi (Rasa, Sten, Socrealizm, Drum Machina, KOT). Jego prace znajdują się w zbiorach m.in. Muzeum Sztuki w Łodzi i Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, a jego dorobek przypominają ostatnio duże wystawy, m.in. „Ultraawangarda. Koło Klipsa i poznański underground lat 80.” w Muzeum Narodowym w Poznaniu (2024).