Leszek Nowosielski

Leszek Nowosielski (1918, Warszawa – 1999, Warszawa) był artystą ceramikiem, malarzem i rysownikiem, postacią odrębną i niespokrewnioną z Jerzym Nowosielskim. Ukończył studia na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej, a malarstwa uczył się podczas wojny prywatnie u Jana Rubczaka. W latach 1945–1949 prowadził w Gliwicach wytwórnię chemiczną, a w 1949, po przyjęciu do ZPAP, odbyła się jego pierwsza indywidualna wystawa malarstwa.

W 1956 roku, po zakupie wraz z żoną Hanną Modrzewską-Nowosielską willi w Podkowie Leśnej, skierował zainteresowania ku ceramice. Zaczynali od dekoracji naszkliwnych na porcelanie, według samodzielnie opracowanej technologii i stylistyki. Z czasem Nowosielski wyspecjalizował się w kompozycjach z płaskorzeźbionych kafli ceramicznych. Najważniejszymi elementami jego sztuki były faktura i światłocień: w obrazach ujawniające się jako grube, impastowe warstwy farby, a w ceramice jako bogaty, zróżnicowany relief. Inspirację czerpał z natury, tworząc organiczne, pulsujące, abstrakcyjne formy.

Leszek i Hanna Nowosielscy stanowili niezwykły, twórczo uzupełniający się artystyczny duet, a ich posesja w Podkowie Leśnej, z pracownią, piecem ceramicznym i galerią otwartą na ogród, stała się dziełem samym w sobie. Część jego twórczości odwoływała się do historii Polski, a jedną z kompozycji ceramicznych poświęcił wybuchowi bomby w Hiroszimie (praca w Centrum Pamięci Hiroszimy w Tokio). Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeów Narodowych w Warszawie, Wrocławiu i Gdańsku oraz Muzeum Ziemi Mazowieckiej w Płocku.