Małgorzata Markiewicz

Małgorzata Markiewicz (ur. 1979 w Krakowie) jest artystką sztuk wizualnych i performerką. Studiowała w Pracowni Działań Medialnych prof. Antoniego Porczaka na Wydziale Rzeźby krakowskiej ASP (1999–2004, dyplom z wyróżnieniem), uzupełniając wykształcenie m.in. na Konstfack w Sztokholmie; w 2015 roku uzyskała stopień doktora. Należała do feministycznej grupy grzenda.pl. Mieszka i pracuje w Krakowie.

Od początku twórczości Markiewicz posługuje się tkaniną jako medium — jak mówi, materiałem, który „uczy ją pokory”. Tworzy obiekty, instalacje, wideo i fotografie, a także realizacje w przestrzeni publicznej, wykonane z gotowych ubrań, tkanin i włóczki, często w duchu recyklingu. Rzeźbiąc w tkaninie, tropi jej feministyczne wątki i odwołuje się do mitu Arachne; samą siebie nazywa „naprawiaczką”, która „ceruje” problemy współczesnego świata.

W centrum jej praktyki stoi złożoność współczesnej dynamiki płci — w sferze prywatnej i publicznej, w relacjach zawodowych, rodzinnych, w temacie macierzyństwa, seksualności i pozycji kobiet w społeczeństwie. Symboliczną bohaterką jej twórczości jest wydziergana na szydełku „Meduza” (2020), nawiązująca do eseju Hélène Cixous „Śmiech Meduzy”. Prace Markiewicz pokazywały m.in. krakowski Bunkier Sztuki („To już nie jest męski świat”, 2022) oraz Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie; znajdują się w kolekcjach MOCAK-u, Bunkra Sztuki, Gdańskiej Galerii Miejskiej i innych instytucji w kraju i za granicą.