Marek Piasecki

Marek Piasecki (1935, Warszawa — 2011, Lund) był fotografem, fotoreporterem, malarzem i rzeźbiarzem — jednym z najoryginalniejszych polskich twórców drugiej połowy XX wieku. Od 1945 roku mieszkał w Krakowie, gdzie studiował historię sztuki na UJ i szybko nawiązał kontakty z artystami II Grupy Krakowskiej — Jonaszem Sternem i Marią Jaremą; jej członkiem został w 1957/58 roku. Zaprzyjaźniony z Mironem Białoszewskim, dokumentował jego teatralne eksperymenty, a jako fotoreporter „Tygodnika Powszechnego” (1958–1962) i wrażliwy portrecista uwieczniał swoje środowisko, m.in. Nikifora, Beksińskiego i Lewczyńskiego.

Twórczość Piaseckiego sytuuje się na pograniczu malarstwa, grafiki i fotografii, wykazując związki z przedwojennym surrealizmem i neodadaizmem lat 60. W 1955 roku stworzył pierwsze heliografie — fotogramy powstające bez aparatu, przez układanie przedmiotów wprost na papierze światłoczułym (w technice zaproponowanej przez Man Raya), w których wypracował w pełni oryginalny styl. Równolegle tworzył „miniatury” — prace techniką mieszaną łączącą fotografię, heliografię i grafikę — będące interesującym przykładem twórczej recepcji informelu i malarstwa materii w innym medium.

Osobny rozdział jego sztuki stanowią asamblaże i obiekty przestrzenne — fotografie lalek zamknięte w charakterystycznych pudełkach, porównywane do „skrzynek” Josepha Cornella. W 1967 roku artysta osiadł na stałe w Lund w południowej Szwecji. Jego prace znajdują się m.in. w zbiorach Muzeów Narodowych w Warszawie, Wrocławiu i Krakowie, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz w Moderna Museet w Sztokholmie; przekrojową retrospektywę „Fragile” przygotowały Zachęta i Muzeum Narodowe we Wrocławiu.