Olaf Brzeski

Olaf Brzeski (ur. 1975 we Wrocławiu) jest rzeźbiarzem, rysownikiem oraz autorem instalacji i filmów eksperymentalnych, jednym z najważniejszych przedstawicieli współczesnej rzeźby polskiej. Po roku studiów na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej (1994–1995) ukończył wrocławską Akademię Sztuk Pięknych, broniąc w 2000 roku dyplomu z rzeźby w pracowni profesora Leona Podsiadłego. Zadebiutował w 2001 roku, wygrywając konkurs na pomnik Pomarańczowej Alternatywy we Wrocławiu, gdzie mieszka i pracuje do dziś.

Jego rzeźby, obiekty, environments, filmy i rysunki wyrastają z mrocznych rejonów wyobraźni oraz z indywidualnej i zbiorowej przeszłości, budując nieoczywiste, niepokojące narracje. Brzeski twórczo reinterpretuje tradycję rzeźby: sięga po klasyczne formy, jak popiersie czy figura ludzka, kładąc nacisk nie na ich fizyczny, lecz emocjonalny wymiar. Nie stroni od estetyki brzydoty i swobodnej gry skalą. Źródłem tych fantastycznych form jest myśl, a następnie rysunek, najprostsza metafora aktu kreacji.

Równie ważne jest dla niego napięcie między materią a jej potencjalnością, między tym, co dzieło opisuje, a samą możliwością opisu. Najgłośniejsza praca, „Sen – Samozapłon” (2008), to wyrzeźbiony kłąb czarnego dymu zawieszony w powietrzu. Powstała pod wpływem wykładu fizyka, zakończonego zdaniem, że ogień jest niczym innym jak materią zmieniającą formę. W innych realizacjach, niszczonych, rozbijanych i rekonstruowanych, czynił z destrukcji metodę, ukazując sztukę, która istnieje, niszczejąc.

Pracując seriami i powracającymi motywami, Brzeski zbudował jeden z najbardziej rozpoznawalnych języków w polskiej rzeźbie ostatnich dekad. Pokazywał prace na licznych wystawach indywidualnych (m.in. w CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, galeriach BWA we Wrocławiu i Zielonej Górze, CSW Łaźnia w Gdańsku, Galerii Czarna i wrocławskim OP ENHEIM) oraz w ważnych przeglądach międzynarodowych: na International Triennale of Contemporary Art w Pradze (2008), East International w Norwich (2009) czy „Power of Fantasy” w brukselskim BOZAR (2010). Jego prace znajdują się m.in. w kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie i Muzeum Narodowego we Wrocławiu.