Artysta
Roma Hałat
Wybrane prace
Biografia
Każda jej praca ma trzy ukryte warstwy. W cyklu „Triady” Roma Hałat budowała obrazy-tajemnice z pogranicza rysunku i malarstwa — w których przypadek odsłaniał to, co schowane.
Romana „Roma” Hałat (1937, Bydgoszcz — 2012, Łódź) była malarką i graficzką, przez lata związaną jako wykładowczyni z łódzką Akademią Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego. W 1955 roku rozpoczęła studia w łódzkiej PWSSP, w pracowni malarstwa profesora Stefana Wegnera. Jej droga twórcza, wyrastająca z tradycji łódzkiej awangardy, była konsekwentnym badaniem granic obrazu.
Na początku lat 70. — wspólnie z Andrzejem Szewczykiem — malowała przy pomocy wałków „malarzy pokojowych” z wyciętymi wzorami, traktując malowanie jako „czynność samą w sobie” i eksperymentalnie odrzucając indywidualny gest. Powstawały kolejne cykle: „Motyle i ważki”, „Epitafium dla poety”, oparte na blaszce liścia „Pejzaże”, oraz tworzone metodą zapisu automatycznego rysunki „Biała magia”. W jej sztuce powracały też wątki literatury i kaligrafii — konwencje pisma stawały się nośnikami treści i emocji.
Od 1985 roku Hałat tworzyła „Triady” — prace z pogranicza rysunku i malarstwa, w których każda kompozycja składa się z trzech ułożonych na sobie warstw. Wycinane rytmy otwierały wgląd we fragmenty warstw wewnętrznych, zawsze pozostających ukrytą tajemnicą; o tym, co się odsłoni, decydował przypadek. Cykle „Triad” — „El Castillo”, „Rytmy pomyślności”, „Medytacje” — łączyły rygor z medytacyjnym skupieniem. Prezentowała prace na 25 wystawach indywidualnych w kraju i za granicą (m.in. w Wiedniu i Barcelonie); jej prace znajdują się m.in. w Muzeum Sztuki w Łodzi i Muzeum Puszkina w Moskwie.

