Roman Owidzki

Roman Owidzki (1912, Ostrowy k. Łodzi — 2009, Warszawa) był malarzem, grafikiem, ilustratorem i scenografem, profesorem warszawskiej ASP i jednym z najważniejszych polskich twórców sztuki abstrakcyjnej. Zanim zajął się malarstwem, studiował nauki ścisłe na Uniwersytecie Warszawskim (1931–34) — to doświadczenie nadało jego późniejszej twórczości element uporządkowania i skłonność do form wywiedzionych ze świata organicznego. Studia malarskie na ASP przerwała wojna; jako obrońca twierdzy Modlin trafił do oflagu w Murnau, gdzie współtworzył scenografie obozowego teatru i — jak sam twierdził — „narodził się” jako artysta. Dyplom uzyskał dopiero w 1955 roku, będąc już pedagogiem uczelni.

Od 1956 roku Owidzki prowadził na ASP pracownię brył i płaszczyzn, przekształconą później w „Pracownię Wiedzy o Działaniach i Strukturach Wizualnych”, która walnie przyczyniła się do rozwoju sztuki abstrakcyjnej w Polsce; nauczanie traktował „jako współtworzenie”. Był jednym ze współzałożycieli Galerii Foksal i uczestnikiem jej pierwszej wystawy, zorganizowanej wspólnie z Henrykiem Stażewskim w 1966 roku; współpracował też z Galerią Krzywe Koło Mariana Bogusza.

Na przełomie lat 50. i 60. twórczość Owidzkiego odeszła od figuracji ku sztuce niefiguratywnej, której pozostał wierny do końca życia. Najbardziej emblematyczne są jego monochromatyczne reliefy: na płótno nakładał elementy sklejki, metalu i papier-mâché, formując uporządkowane układy przypominające biologiczne formy życia, zwykle utrzymane w barwach ziemi. Laureat Nagrody im. Jana Cybisa (2007) i Nagrody im. C.K. Norwida, pozostawił prace m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi i Muzeum ASP w Warszawie.