Tomasz Jaśkiewicz

Tomasz Jaśkiewicz (1932, Burzenin — 1991, Łódź) był malarzem, twórcą reliefów i pedagogiem, związanym przez całe życie z łódzkim środowiskiem awangardowym. W latach 1950–1956 studiował w łódzkiej PWSSP (dziś ASP im. Władysława Strzemińskiego), a po dyplomie (1957) został asystentem w pracowni Lecha Kunki; z macierzystą uczelnią pozostał związany jako pedagog aż do śmierci, dochodząc do tytułu profesora (1990) i pełniąc funkcję prorektora.

Abstrakcyjne, monochromatyczne obrazy pochodzą z wczesnego etapu jego twórczości. Od początku brał czynny udział w życiu artystycznym — m.in. w „Konfrontacjach 63” w warszawskiej Galerii Krzywe Koło — tworząc reliefy z tłoczonego drewna oraz abstrakcyjno-geometryczne struktury. W 1967 roku, podczas III Sympozjum „Złotego Grona” („Przestrzeń i wyraz”), wraz z innymi łódzkimi artystami pokazał wspólną instalację dotykającą problemu przestrzeni „realnej i metafizycznej”, przyjętą z entuzjazmem. W 1971 roku uczestniczył w ważnej wystawie „Światło geometrii” w Muzeum Sztuki w Łodzi.

Lata 70. to kontynuacja cyklu reliefów i rozwijanie problemu „nieobecności aktywnej”, a od początku lat 80. — obrazy abstrakcyjne oparte na prostych formach geometrycznych, działające subtelnymi zestawieniami koloru. Jaśkiewicz prezentował prace na wielu wystawach w kraju i za granicą (m.in. w Kopenhadze, Berlinie Zachodnim, Düsseldorfie, Londynie i Bonn); znajdują się one w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Szczecinie oraz Galerii Studio w Warszawie. Konsekwentny i powściągliwy, należy do ważnych kontynuatorów łódzkiej tradycji konstruktywistycznej.