Zbigniew Maciej Dowgiałło

Zbigniew Maciej Dowgiałło (ur. 1961 w Gdańsku) jest malarzem, rysownikiem, grafikiem komputerowym oraz twórcą filmów, scenografem i scenarzystą. Studia rozpoczął na Wydziale Architektury Wnętrz PWSSP w Gdańsku (1980–82), a kontynuował na warszawskiej ASP, gdzie w 1986 roku uzyskał dyplom z malarstwa w pracowni Stefana Gierowskiego. Pierwszą wystawę miał już w 1979 roku w Galerii Studenckiej Politechniki Gdańskiej.

Już w trakcie studiów, od 1982 roku, wspólnie z Wojciechem Tracewskim współtworzył nowy kierunek w polskim malarstwie — Nowy Ekspresjonizm (zwany też Neue Wilde, „Młodymi Dzikimi”); nazywali się „pierwszymi polskimi dzikimi”. Był jednym z najgłośniejszych, najbardziej ikonoklastycznych i aktywnych artystów dekady, działającym pod opieką kuratora Andrzeja Bonarskiego i biorącym udział w najważniejszych wystawach „Ekspresji lat 80.” — w czołowych galeriach alternatywnych, a także w Zachęcie i Muzeum Narodowym w Warszawie. Początkowo tworzył dynamiczne, żywiołowe kompozycje o ostrej kolorystyce, m.in. głośne „Zatonięcie tratwy pełnej komunistów” (1987).

Jego wielkoformatowe, intensywne barwnie obrazy prowokują i budzą skrajne reakcje. W kolejnych dekadach Dowgiałło rozwijał twórczość łączącą tradycyjne malarstwo sztalugowe z technikami cyfrowymi i projektowaniem 3D, formułując własne nurty („Kosmiczny Barok”, „realizm sublimacyjny”); jest też autorem scenariuszy i wizji filmowych. Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Muzeum ASP w Warszawie.