Zdzisław Nitka

Zdzisław Nitka (ur. 26 stycznia 1962 w Obornikach Śląskich) jest malarzem-neoekspresjonistą, rysownikiem i grafikiem, przedstawicielem generacji lat 80. i kręgu „Nowych Dzikich”. Fascynacja ekspresjonizmem narodziła się już w czasach Liceum Sztuk Plastycznych we Wrocławiu; w 1982 roku rozpoczął studia w tamtejszej PWSSP (obecnie ASP im. Eugeniusza Gepperta), gdzie w 1987 obronił dyplom w pracowni malarstwa prof. Józefa Hałasa. Od 1988 roku wykłada na macierzystej uczelni, obecnie z tytułem profesora.

Nitka zadebiutował w 1986 roku na głośnej wystawie „Ekspresja lat 80.” w BWA w Sopocie — manifestacji całego pokolenia polskiej Nowej ekspresji. W swoim malarstwie świadomie nawiązuje do wczesnego ekspresjonizmu niemieckiego i ruchu Neue Wilde, niemal dosłownie cytując mistrzów — van Gogha, Muncha, Kirchnera, Noldego, Baselitza i Polkego — by następnie przetwarzać ich i wzbogacać własną refleksją; ważnym motywem jest „malarz niesiony na ramionach malarza”. W latach 80. korespondował z Georgiem Baselitzem, który zadedykował mu pracę na papierze „Maler Nitka”.

Twórczość Nitki jest surowa i bezkompromisowa, przepełniona psychologią i poetyką grozy; oprócz ludzi pojawiają się w niej zwierzęta, najczęściej psy, a około 2003 roku powstał osobny nurt mrocznych „obrazów rżniętych” wykonywanych piłą mechaniczną. Artysta świadomie rezygnuje z warsztatowej perfekcji, deklarując: „podobnie jak Rolling Stones odpowiada mi rola outsidera i rebelianta”. W 1997 roku wraz z żoną Jolantą Nitką-Nikt założył w Obornikach Śląskich prywatne Muzeum Ekspresjonistów. Jego prace znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu.