Opis wystawy
Galeria Rewizje zaprasza na wystawę prac Jana Tarasina zatytułowaną „Ta cała sytuacja”, Ekspozycja została przygotowana z okazji setnej rocznicy urodzin artysty (1926–2009), stanowi jednocześnie otwarcie nowego rozdziału działalności galerii w historycznych wnętrzach Willi Chmielewskich przy ul. Frascati 4/2. „Nieco wyabstrahowane przedmioty z moich martwych natur coraz bardziej nabierają autonomicznych cech, odrealniają się w swojej warstwie znaczeniowej, ale nic nie tracą ze swoich cech materialnych jak ciężar, materia, dynamiczność lub statyczność itp. Przede wszystkim jednak zasadniczego znaczenia nabiera nie ich jednostkowa charakterystyka, a wzajemne stosunki między nimi, CAŁA SYTUACJA”. Jan Tarasin Na wystawie zostaną zaprezentowane dzieła ukazujące ewolucję języka wizualnego mistrza – od przełomowych prac z lat 60. XX wieku, po kompozycje z późniejszych okresów twórczości. Wybór ten pozwala prześledzić rozwój unikalnego systemu znaków Tarasina, który w swoich obrazach notował przemiany nauk i sztuk, zamieniając otaczający świat w fascynujący kod. Z inspiracji Jana Tarasina wyłania się iście eklektyczna mozaika swobodnych myśli, pojedynczych zapożyczeń. Jednak przy bliższym poznaniu twórczości artysty wyraźnie widać jednorodną całość, logikę i spójność, rozwój zarówno przekazu ideowego jak i podążającej za nią formy malarskiej. Rację miał twórca, który uznał kulturę europejską, kontynentalną za ograniczoną kręgiem, kulturowym kodem antropocentryzmu. Za kulturę, która sama stawia sobie granicę i zadowala się najprostszym postrzeganiem rzeczy, za barierę, uznając na przykład horyzont, umowną linię, która daje nam wrażenie bycia w centrum. Liczne pytania stawiane przez malarza mają na celu sprawdzenie czy za linią horyzontu kończy się świat, czy z chaosu może powstać porządek, czy wystarczy przestrzeni nadać rytm, strukturę. Jeśli tak, to czy nie wystarczy schematyczny znak, uproszczony zapis, zamiast skomplikowanego ideogramu, który i tak nie musi być przecież jednoznaczny, określający, definiujący. Czy ten schemat ma być stworzony w oparciu o naśladowanie mechanizmów natury, logicznych, matematyczny zagadnień czy też mamy zdać się na los lub chaos. „Obrazy Tarasina, rozpoznawalne od pierwszych wystaw, tworzyły nowy rodzaj pejzaży. Jak komety i pociski unosiły się w nich małe cząstki nowej sztuki – owe pozornie tylko abstrakcyjne formy znaków: okręgi, elipsy, iksy, igreki, linie, małe kwadraty i prostokąty, płynące konstrukcje”. „Znakolandia Tarasina może być równie dobrze »czytana« w Japonii, jak w Polsce. Pojedyncze obrazy to relacje z przemieszczania się w wyobrażonej, umownej przestrzeni – symboli tendencji malarskich, które twórca wizualizuje jako znaki przemian”. prof. Dorota Folga-Januszewska